safaripark, tumbukales e.a.

Hoi allemaal

Pa chisulu, tikaluta ku  Vwasa, chifukwa tikakumba kuwona vinyama. Tikaluta mbumba zibiri, Boogaart na Muluvi. Tikafika, kuti tikawona bamunkhwere banandi. Tikakhala, chifukwa tikakhumba kuwona vinyama vinandi. Namulenji nikawona zovu, kweni zikwiza pafupi yayi, chifukwa cha chiwawa chomene. Namise tikayendeska na galimoto zitho kuti kikawona zovu chinandi. Nikatemwa chomene, nikakumana na zovu timoza ku Africa.

Dat was wat ik had geschreven als mijn huiswerk voor mijn tumbukales. Het betekent zoiets als: op zaterdag gingen we naar vwasa, omdat we dieren wilden zien. We gingen met twee families, Boogaart en Vissers. We arriveerden, en zagen veel apen. We bleven zitten  omdat  veel wilden zien. 's Morgens zagen we olifanten, maar ze kwamen niet dichterbij omdat we te veel herrie maakten.'s Middags gingen we met de auto, en toen zagen we weer veel olifanten. Ik vond het erg leuk, want het was mijn eerste ontmoeting met olifanten in Afrika.

Tumbuka is echt een verschrikkelijk ingewikkelde taal, omdat het totaal verschilt met de structuur van net nederlands of het engels. Elke week krijg ik een uurtje les in het engels, dus dat is wel super fijn. Op deze manier kan ik nu het een en ander zeggen in het tumbuka, al maak ik nog honderd duizend fouten. Tellen gaat bijvoorbeeld niet zo gemakkelijk, omdat het afhangt van het woord dat je er voor gebruikt. Zo is het vitenje viwiri (twee chitenjes), maar is het nyumba yiwiri (twee huizen) en is bana bawiri (twee kinderen). Tja, ga er maar aan staan.  Nou ja, ik zal voor de rest maar in het Nederlands verder gaan, dat is wat gemakkelijker voor mij...J

Niet afgelopen zaterdag maar die week er voor, hadden we een ‘feestje'. Met twee auto's gingen we op weg, om naar Vwaza te gaan, een safaripark hier anderhalf uur vandaan. Dit omdat Neelke jarig was geweest. Daar gingen we dan! Eerst hadden we nog niet veel last van rare wegen, maar een uurtje van onze bestemming vandaan hield de verharde weg op, en moet je over een iets minder begaanbare weg. We werden dus aardig geshaked, maar daar wen je ook weer aanJ  eenmaal aangekomen op de bestemming moesten er nog de nodige papieren ingevuld worden en de gebruikelijke begroetingen, en we konden verder. Die man was ook blij dat hij eens iemand zag. Vwaza is een safaripark die zich helemaal uitstrekt tot de Zambinaanse grens, maar is totaal niet toeristisch. Waarschijnlijk omdat het ver rijden is, en mensen dan de voorkeur geven aan parken met meer zekerheid om leeuwen, luipaarden en zebra's te zien.

Maar dit was deze keer ook zeker de moeite waard. Volgens een man die in het park woont en werkt zaten de kudden olifanten dichtbij, ze waren er de vorige dag nog gesignaleerd. Wij gingen naar een plaats in het park waar een meer is. Alleen voor het uitzicht en de rust zou je er al heen gaan! Geweldig!  We waren in ieder geval niet voor niets gekomen, want direct hoorden we al het geknor van de nijlpaarden in het water. Eerst was het lastig ze te ontdekken, maar er kwamen er steeds meer boven. Wel een ervaring om dat voor het eerst te zien... ook ontdekten we door de verrekijker een krokodil die heerlijk van het zonnetje aan het genieten was. Van de olifanten zagen we voorlopig alleen maar uitwerpselen, wat weer een heerlijk maaltje was voor alle baboons (bavianen) die in grote groepen daar heerlijk aan het peuzelen waren. Een kijkje waard!

Op een gegeven moment waren we heerlijk aan het kletsen en hadden we lekker koffie met stroopwafels (!) en opeens wijst de man van het park naar rechts, en ja hoor, daar komt een olifant uit de struiken. Wel aardig op afstand, maar wel machtig mooi! Ongelooflijk hoe stil kinderen kunnen zijn als ze een olifant zien... Helaas kwamen ze niet al te dichtbij (het waren er drie) maar wel heel mooi om te zien!

Na de lunch hebben we ons boeltje gepakt om nog even met de auto een stukje van het park door te rijden, in de hoop meer olifanten tegen te komen. En ja hoor, aan de overkant van het meer een hele kudde! Prachtig! Later zagen we ook nog een kudde veel dichterbij, dus we zijn echt verwend. Daar krijg je niet snel genoeg van! Ook prachtige impala's, wild zwijnen en hippo's veel dichterbij gezien. Al met al echt de  moeite waard! Wat mogen we genieten van Gods prachtige schepping!

Ondertussen hebben we met koor onze uniformen voor elkaar! Het was een hele zoektocht om een goede zwarte rok te vinden, want die had ik nodig voor mijn uniform. Gelukkig ging Jean mee, anders zou ik er echt niet uitgekomen zijn. Zo'n rok heeft namelijk allerlei vereisten. Het moet van goed materiaal zijn, een goede prijs hebben en ook nog lang genoeg zijn (over de knie, een ‘miniskirt', boven de knie, is hier ondenkbaar)  Als eerste gingen we naar de second hand shops, een gedeelte van de markt met alle kleding uit Europa en Zuid-Afrika bij elkaar verzameld en gesorteerd. Vaak geven mensen de voorkeur aan deze markt, omdat de kwaliteit van deze kleding veel beter is dan die uit de Chinese/Tanzaniaanse markt. Nou ja, na een uur zoeken hadden we nog niets gevonden, dus gingen we toch maar naar de Tanzaniaanse markt. Dat is wel nieuw, en de prijs in soms ongeveer het zelfde. Aangezien je geen paskamers hebt, kun je als je geluk hebt achter een toonbank even een rok passen, en maar hopen dat niet te veel mensen kijken. Ach..alles went, privacy komt hier niet zo nauw....  Dan betaal je dus 2500 kwacha voor een nieuwe rok (dat is 12 euro ongeveer). Ik vertelde aan Jean hoe het gaat in Nederland met de mode, en wat de kleding in Nederland kost. Het verschil is wel ongelooflijk groot. Toch, ook al hebben mensen (vooral in de villages)  niet bijzonder veel kleding, ze vinden het heel belangrijk om er netjes uit te zien. Hakken, blousjes, alle stof en versiering dat maar enigszins glimt, dat is echt mooi hier. Vandaar dat we ook met het kooruniform een appelgroene blouse hebben met pofmouwtjes van een glimstof dat je er bijna jezelf in kan zien. Toch ziet het er wel heel leuk uit.

Afgelopen zaterdag moesten we met het koor ook op de markt zingen, er was voor het eerst een evangelisatiebijeenkomst. Wij moesten zingen, en dan kwamen er een ander koor vanaf de kerk met een openspace vrachtauto al zingend onze kant op. Een mooie introductie. Alles op z'n Malawiaans, dus het begon zo'n ander half uur later dan gepland maar ja... Gelukkig bleef het droog. Er kwamen veel mensen op af, er staan/zitten dan zo 300 mensen te luisteren. Zingen, nog meer zingen, een toneelstuk (een paar personen praten vooral veel met elkaar, mensen in Nederland zouden na twee minuten afhaken, maar hier is dat de manier, en het werkt), een getuigenis van iemand die prostituee was geweest, een korte preek, en ook een gebed met alle mensen met een probleem. Die worden daarna apart meegenomen, om nog meer gecounseld te worden (dit waren wel honderd mensen). Een prachtige manier om het Evangelie te vertellen buiten de kerk!

Nou,ga maar weer eens stoppen, maar zoals jullie merken verveel ik me niet hier....:)

Groetjs

Koninginnedag

Wat ben jij aan het doen?

Dat vroegen de buren zich gisteren wel af toen ik in alle vroegte de spelletjes voor Koninginnedag aan het voorbereiden was... En dat je daar dan ook je hele tuin voor moet versieren is natuurlijk ook wel een beetje strange. Toch maar even uitgelegd dat dit onze public holiday is, waarbij heel Nederland opeens oranjegezind is... Tja...

Surprise voor de kinderen, een echte hollandse spelletjesochtend,  met koninginnedagliedjes, vlaggen, ballonnen en snoepjes. Wat wil je nog meer.

Echt een Hollands gevoel in AfrikaJ En 's avonds heerlijke pizza met pudding met alle NL-ers hier...

Zoals jullie dus wel kunnen zien heb ik het prima naar mijn zin hier. Heb vandaag een dagje vrij, omdat het hier in Malawi public holiday is. Daar doen we niet altijd aan (ze hebben er hier zoveel), maar vandaag maar een keer wel. Relaxed dus....

pasen en vakantie

Hoi allemaal,

Inmiddels is het paasweekend voorbij! Als ze ergens weten hoe ze pasen moeten vieren, dan is het wel hier! Het is echt het grootste feest in het jaar. Het is onmogelijk om alles te vertellen maar ik zal er een paar dingen uithalen.

Vorige week zondag begon de zogenaamde ‘holy week'. Dit is een week voor pasen waarin iedereen zich voorbereidt op het komende feest. Dat betekent dat er elke dag afternoonprayers zijn (met bidden, zingen en een korte bijbeloverdenking) voor elke wijk. Dat was ook ongeveer het enige wat ik opgevangen had van de afkondiging met het programma van de hele week. Echt op z'n malawiaans weet niemand precies wat nu precies wanneer is, met  het gevaar dat je dus een uur te vroeg of te laat komt. Nou ja... daar geven ze hier niet zo om.

Inmiddels ben ik al een beetje geintegreerd in het koor ‘Youth Arise'.  Elke dinsdag, donderdag en zaterdag komen we een uurtje bij elkaar om met elkaar te zingen. Soms eten we dan ook met elkaar er na. Heel gezellig, en heel leuk om zo deel uit te maken van een koor. Koren hadden de privilege om wel te weten wat er allemaal op het programma staat, dus ik wist het ongeveer. We moesten in verschillende diensten zingen, vandaar dat er een programma beschikbaar was.

In ieder geval begon donderdagavond een zogenaamde prayernight. Het was allemaal in het tumbuka, maar daar moet ik maar aan wennen. Heel bijzonder was dat dat tot 12 uur 's nachts duurde, met veel zingen, een hele lange preek en daarna nog meer zingen. Niemand wist trouwens hoe laat het begon, dus iedereen viel maar binnen wanneer hij tijd had. Wel heel mooi om te zien hoe jongeren met deze events mee doen. Om een uur of elf dachten ze denk ik dat ze in slaap zouden vallen, dus toen was het gedaan met de rust, er waren een paar koren en die maakten er wel even een afrikaans feestje van. Zonder dansen kun je niet zingen is hier het motto.

Vrijdagochtend dacht ik dat er niets was, maar toen ik terug kwam van de markt, kwam ik iemand tegen die zei dat onze wijk aan de beurt was om te koken voor de mensen rond de kerk. Het is namelijk zo dat er met pasen alleen diensten zijn hier in Ekwendeni station (het centrum zeg maar). Alle mensen uit de dorpjes er omheen komen voor het weekend hierheen, en eten en slapen hier. Sommigen slapen bij familie, maar er ook een deel dat in de churchhall (een gebouw naast de kerk) slaapt. Ook moeten al deze mensen (vrijdag waren het er meer dan 200) eten, dus wordt dat verdeeld. Zo kwam het dat ik in een soort keuken naast de kerk met allemaal vrouwen aan het sima koken ging. Dat was wel heel gezellig, al merk je dan ook wat een super zwaar werk dat is. Zeker omdat het verschrikkelijk grote potten zijn waarin de sima wordt gekookt. Ook moest alles met de hand afgewassen worden. Al met al betekent dat dat voor een maaltijd zo'n 15 vrouwen en een paar mannen van 10.30- 15.30 uur bezig zijn. En dan begint het proces weer van vooraf aan, omdat 's avonds weer sima wordt gegeten. 's Middags was er ook een open rally (soort openluchtdienst) op de markt. Veel zingen, de dominee houdt een preek en er wordt opgeroepen om naar voren te komen als je een probleem hebt, dan bidt de dominee voor die groep, en kun je het ook zelf voor God neerleggen. Dit is dus bij wijze van evangelisatie, evenals de Jezusfilm, die 's avonds bij de kerk werd getoond. Op z'n malawiaans staat iedereen gewoon buiten, terwijl de film op de muur van de kerk werd getoond.  Mensen brengen het wel in praktijk: ‘zoals ik gezonden bent door Mijn Vader, zo zend ik ook ‘. (Joh. 20:21 )  Pasen staat niet alleen in het teken van het gedenken van de dood en opstanding van de Heere Jezus, maar ook om het aan iedereen te vertellen.

Zaterdagochtend en middag waren er doopdiensten. Omdat wij als koor op het programma stonden op zaterdagmiddag voor de infantbaptism heb ik die dienst mee gemaakt. 's Morgens was het volwassendoop. In zo'n dienst zijn er dan zo'n tachtig baby's die worden gedoopt, omdat het maar een keer in het half jaar dopen is. Alleen met pasen en kerst. Dat betekent dat de kinderen ook wel wat ouder zijn dan het formaat baby. Om de beurt gaan de ouders (meestal alleen de moeder, veel vaders waren er niet) naar voren, geven de baby aan de dominee, knielen en het kind wordt gedoopt. Mooi om te horen dat ook hier het verbond van God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest wordt bevestigd aan de kinderen, al is het in een andere taal. God is de zelfde!

Zondagmorgen om half 4 's morgens (!) werd ik gewekt door gezang. Kom, zing met ons want Jezus is opgestaan! Ik wist dat het zou gebeuren, maar dacht dat ze om 4 uur zouden beginnen. Blijkbaar werden ze een uurtje eerder wakker. Er gaat dan een hele groep uit de kerk door het hele dorp en zingen zo hard dat je er wakker van wordt... Prachtig om op deze manier de opstanding van de Heere Jezus in te luiden! Natuurlijk heb ik die kans waargenomen om mee te doen.. ik ben nú in Malawi. Na een uurtje kwamen we bij de kerk, waar er een soort gebedsdienst werd gehouden, prachtig om zo ook op de vroege ochtend in de kerk te zijn. Om half 6 stonden we buiten (ondertussen waren Anneke, Marieke, Aron en Neelke en Mirjam en Jasper (een nederlands stel dat hier een maand is)  er ook aangekomen, maar die hadden het allemaal gemist, omdat ze dachten dat het allemaal wat later zou plaatsvinden.. We waren allemaal wel klaarwakker en de kerkdienst zou pas (!) om half 8 beginnen, dus we hadden zeeën van tijd. Toen kwamen we op het lumineuze idee om de Ekwendeniberg te beklimmen, een berg die hier heel dichtbij is, en die helemaal niet zo hoog is. Het is eerder een heuvel. Geweldig om in het vroege morgenlicht die berg te beklimmen. Bovenop hebben we onze eigen Nederlandse paasliederen gezongen: U zij de glorie! Laat iedereen het weten! Voor mijn gevoel had ik er al een halve dag opzitten voor ik in de kerk aankwam. Op eerste paasdag is er de avondmaal, prachtig om met heel de gemeente te gedenken dat Jezus Christus onze zonden op Zich nam! De preek ging over de Emmausgangers. Ze waren zo dichtbij Hem, maar ze zagen Hem niet. Je kunt veel uit het Woord horen en weten, maar het toch niet verstaan. Maar wat een genade,  ze zagen Hem in het breken van het brood! Hij opent hun ogen. Zo wil God onze ogen open voor Wie hij is.

's Middags nog een openlucht dienst en 's avonds gegeten bij iemand van koor. Natuurlijk weer sima. Nu heb ik lekker vakantie, en zit ik hier buiten te typen. Vermaak me hier prima, heb lekker de tijd om te lezen, en als ik even niets te doen heb kan ik met Vanessa spelen, een meisje die hier tijdens de vakantie bij haar oom en tante is. Gezellig twister spelen, of frisbeeen is hier al helemaal geweldig.

Nou, dat was het weer even.

Groetjes

In de aanloop naar pasen

Hoi allemaal,

Zo das al weer een weekje geleden. Dus tijd voor een nieuw verhaaltje. Zit hier maar binnen te typen, want buiten is het gewoon fris! Ja, dat kan ook in Malawi:) Elke ochtend word ik wakker met het geluid van keiharde regen op m'n dak, al gaat dat meestal in de loop van de morgen wel over. Maar dat betekent dat het hier niet echt is om te zeggen: lekker warm. Echt Hollands weer....

Zo, het lesgeven zit er eventjes op. Vanaf donderdag heb ik vrij, en ook volgende week heb ik vrij. Eerst is het natuurlijk paasweekend, en daarna even een weekje vrij. Wel heel erg lekker, ik ben er ook wel even aan toe geloof ik. Eindelijk weer eens uitslapen (nu maar hopen dat dat ook nog gaat lukken:)  

Het gaat hier allemaal heerlijk zijn gangetje. Heb net een super druk weekend achter de rug (ook wel heel gezellig hoor). Zaterdagochtend vroeg ging de jeugdgroep van de kerk om de kerk heen alles cleanen. Dus gras slashen, vegen en al het onkruid tussen de stenen vandaan halen. Dit is gewoon een bijdrage van de jeugd aan de kerk. Hoeft de koster het niet te doen (goed plan, kunnen ze ook wel in Bles invoeren) Dat begon dus om 7 uur (!) ‘smorgens! Nu ja..ik was er ietsje later...t was tenslotte zaterdag... Dus heb me maar niet gewaagd aan het grashakken, maar heb gezellig met allemaal meiden het onkruid tussen de stenen vandaan gepeuterd. Uiteindelijk zijn we de hele ochtend bezig geweest, ach, zo houd je de jeugd van de straat ;) 's avonds kwamen er wat mensen hier eten, dus dat was ook wel heel gezellig. Wat dat betreft is het hier wel een sociaal leven. Iedereen is hier niet zo druk met van alles en nog wat als in Nederland, dus kom je veel vaker bij elkaar. Wat ook opvalt hier is dat iedereen gewoon tijd voor elkaar heeft. Als je ergens even aanklopt om iets te vragen of te brengen sta je gerust even een half uur te kletsen, zonder dat iemand op de tijd let. Ook op straat word je door iedereen aangesproken om even  te weten hoe het gaat. Ons kent ons zeg maar.. het gaat er allemaal heel gemoedelijk aan toe.

Zondagmorgen een hele mooie dienst. Palmpasen. Jezus komt Jeruzalem binnen, niet zomaar stiekem, maar met groot gejuich. Hij kwam niet met pracht en praal of met macht, maar nederig. Een ezel was geen teken van macht. Toch wil Jezus zelfs het kleinste hier op aarde gebruiken voor Zijn plan! Daarna bijbelstudie met de jeugdgroep, en 's middags een bridal shower. Een week voor er een stel gaat trouwen is dat op zondagmiddag. Met veel vertoon wordt eerst de bruid en daarna de bruidegom gehaald en welkom gegeten (een shower van briefjes geld) daarna een hele ceremonie van allerlei relatives die toespraken houden om het stel advies te geven over het huwelijk.  Daarbij natuurlijk veel dans en muziek (voor mijn gevoel veel te hard maar dat hoort hier er blijkbaar bij). Wel een ervaring om mee te maken. Was uitgenodigd door Jean (een van degenen die ook in het koor zit en ik ook altijd op de jeugdgroep zit). Was dus wel gezellig.

Deze week is de holy week. Elke dag zijn er afternoonprayers in elke wijkgemeente (zingen/bidden/bijbellezen/kort er over praten) maar wel in tumbuka. Ook rond pasen is er een heel programma met diensten, prayers en ook gaat de jeugd volgens mij evangeliseren op de markt. Hoe het precies zit weet ik niet, maar daar ga ik nog proberen achter te komen. Ook is er zondagmorgen om 4 uur(!) een soort ronde door het dorp met allemaal zingen, en is er op zondagmorgen communion. Het lijkt me wel heel bijzonder om alles mee te maken rond pasen. Er zijn ook veel mensen die deze weken op vakantie gaan (alle scholen hebben drie weken vrij) maar ik heb besloten om hier pasen mee te vieren. Lijkt me gewoon heel mooi om ook op deze manier verbonden te zijn met de christelijke gemeente, wetend dat er in Nederland ook dit feest wordt gevierd. Het is het hoogtepunt, Jezus kwam om zijn leven te geven, en Hij leeft! Wat een wonder om dat te vieren met christenen over de hele wereld!

Bedankt trouwens voor alle reacties hier op m'n weblog, maar ook op mijn mail! Super leuk om te zien hoe jullie meeleven! Ik ga m'n best doen om volgende week wat mails te beantwoorden, dus nog even geduld!

Goede paasdagen!

Liefs

jeugdgroep

Hoi allemaal,

Ik geloof dat ik maar wat vaker wat kortere verhaaltjes moet schrijven, dan kunnen jullie vaker genieten:) Als jullie dat tenminste nog doen van mijn verhalen.

Afgelopen zondagmorgen heb ik onverwacht meegedaan met de jeugdgroep van de kerk!Echt super leuk. Ik kwam uit de dienst, en ik stond ff te kletsen. Was er ineens een hele groep jongeren aan het dansen en zingen in een kring, even verder op. Ik vroeg me dus af wat het was, en dat vroeg ik aan deegene met wie ik stond te kletsen. Die zei dat het de soort jv was... Dus ik  vroeg ik of ik ook zomaar mocht komen. NatuurlijK!:) Dus ik erheen, meegezongen en gedanst (voor zo goed en kwaad het kon) en daarna was er een soort spel, met teksten in de bijbel opzoeken. Wie dat het snelst kon, mocht in het midden komen. Daar hoorde ik ook bij;) Dus stonden we met z'n vieren in het midden, moesten we ineens een choir vormen. Hebben we maar een soort engels liedje gezongen, een van die andere gasten had dat idee. Die liep vooral gek te doen, dus het was wel grappig. Daarna mochten we naar binnen. Daar gingen een jongen een hele inleiding houden, over een ‘oud' en ‘nieuw' leven naar aanleiding van joh. 11, opwekking van Lazarus. Was wel heel goed, kon er meer van volgen dan soms in de kerk Was ook wle echt heel diepzinnig, een mooie bijbelstudie! Ook veel bidden, zingen enz. Echt wel heel leuk. We kregen nog super zoete thee en een droog bolletje, daarna was het soort ‘ontspanning'. Een of andere gast ging een soort show doen, maar het had wel een heel serieuze inhoud. Hij ging vragen wie van de ‘reborn people' naar voren wilde komen, en die moest vertellen hoe het is om voor de Heere Jezus te leven. Was wel heel mooi, twee soort getuigenissen. Ook mocht iedereen nog vragen stellen daarover. Daarna werden alle ‘visitors' welkom gegeten, gelukkig was ik niet de enige nieuwe. Voorin gaan staan,  moet je je voorstellen, en dan gaan ze voor je bidden, en daarna kwam iedereen een hand geven. Daarna nog mee zingen en lekker bewegen. Ik begin het al aardig te leren.

Erg leuk om zo ook de jongeren van de kerk te ontmoeten. Daarna ontmoette ik hen ook weer op het choirfestival, die middag. Ze komen ook wel eens bij elkaar om klusjes te doen om geld te verzamelen, dus ik kan zaterdagochtend om 7 uur ook nog even aan de slag.

Deze week is trouwens de vakantie van alle scholen begonnen. Dit betekent dat Thomas ook vakantie heeft. Hij vind het alleen zo leuk om naar de Nederlandse school te gaan, dat hij nu elke morgen meedoet. Dat is ook wel erg gezellig voor Aron en Neelke.

Daarnaast gaan hier de ontwikkelingen gestaag door. Tot nu toe moest ik door de tuin van de buren om bij mijn huis te komen. Voor mijn huis in namelijk een muur, zodat ik wel heel veilig ben, maar waar ik niet zo maar door kan. Dus hebben we aan de 'burgemeester' gevraagd of het goed is dat er een deur in die muur komt. Dat is dus nu gebeurd, het is nu aan het drogen, en dan kunnen we hem als het goed is vanaf morgen gebruiken. Ook voor de kinderen is het dan wel handiger, omdat ze dan rechtstreeks naar mij kunnen komen. Zal snel weer foto's op de site zetten.

Groetjs!

wat meer gesetteld

Hoi allemaal

Dat is alweer een poosje geleden! Bij gebrek aan beter zit ik hier bij kaarslicht het een en ander voor te bereiden voor morgen, een nieuwe schooldagJ  De stroom is namelijk net uitgevallen. Toch valt het mee wat je dan nog kan doen. Eten  koken op campinggas, en een verhaal typen op een opgeladen accu is ook nog wel te doenJ
Wat is het lastig om te bedenken wat ik op m'n weblog zal zetten! Heb al weer zoveel meegemaakt, en het is onmogelijk om alles te vertellen!
Wat heel leuk was, en waar ik ook wel wat foto's van op de site zal zetten, was het choirfestival, afgelopen zondag twee weken geleden....

Uit de kerk sprak ik een jongen hier uit Ekwendeni. Had hem al vaker gesproken, en hij is helemaal gek van muziek. Die middag zou er een choirfestival zijn in een gebouw naast de kerk. Of ik zin had om mee te gaanJ Tuurlijk, dus zo gezegd zo gedaan. Het begon om 2 uur, maar om 3 uur kwamen we daar en er was nog niet heel veel leven te bespeuren. Na een half uurtje kwamen er wat meer mensen (vooral koorleden) binnen. Ze hebben hier ik weet niet hoeveel koren. Er waren er eerst 3, maar een beetje te laat kwamen er nog twee koren. Daar begon het feest dan! Een van de koren begon, en als je het koor wilde supporten, mocht je voorin geld komen droppen. Als een koor genoeg geld binnenkreeg, mochten ze nog een keer. Hoe  het nu precies zat, weet ik niet. Het was in ieder geval de bedoeling om geld op te halen voor de theologische college (dit is hun manier om geld op te halen, in plaats van wcpapier verkopen aan de deur) Nu snap ik dat de koren in de kerk nog gematigd zingen, hier gingen ze wat meer op hun eigen manier te werk.. Echt afrikaans staat er niemand van het koor stil! Ik moest erg lachen toen er ook dames van een jaar of 60 begonnen te zingen. Het was ongeveer het meest beweeglijke koor.. J Ik zie het al voor me in Nederland. Ik probeerde dat ook uit te leggen aan Surman (de jongen die me mee had getroond). Oh, jullie zingen als katholieke koren, heel statigJ Nou ja...verschil moet er wezen. Bijzonder om toch ondanks de verschillende culturen met elkaar de lof van God te zingen!

Aan het eind deed ook echt heel de zaal mee, dus ik kreeg nog even les hoe ik mee moest swingenJ Ach..alles went. Je komt er niet onderuit door te zeggen dat je als hollandse zo stijf als een hark bent.... Alle mannen in pak die voorin aan het dansen zijn, tis heel bijzonder, maar wel erg leuk!

Afgelopen zaterdag vroeg Anneke of ik zin  had om mee te gaan naar een vrouw die ze had ontmoet aan de deur, en die al een paar keer gevraagd had of ze in haar huis wou komen. Nou daar gingen we dan, Anneke met Ruth, Marieke met Neelke en Boaz en ik . Kon ik gelijk mijn eerste tumbukazinnetjes proberen, de vrouw kende namelijk alleen maar tumbuka. Een half uur lopen of zo, en we waren er eindelijk. Onderweg krijg je dan wel veel bekijks, zeker als je wat meer in de village komt. Muzungu, muzungu! Kinderen vinden het dan wel leuk als je groet in het tumbuka, helemaal verbaasdJ

Uiteindelijk waren we er, en mochten we in haar huisje komen. Vier kinderen heeft ze, en ze woont in een huisje dat nog kleiner is dan mijn cottage. Netjes werd de mat uitgespreid, en mochten we gaan zitten. Alle kinderen uit de buurt kwamen ook een kijkje nemen, dus we werden steeds meer in een hoekje gedrukt. Daar zaten we dan... met rondom ons heen ongeveer 50 kinderen in een hokje van 3 bij 3 (schat ik ). Het is dan niet zo belangrijk dat je niet veel de taal verstaat, dat je er bent is al heel bijzonder...Later kwamen haar man en nog wat mannen binnen. Daar zijn de stoelen voor, vrouwen en kinderen zitten op de grond. Grappig om toch een beetje te proberen tumbuka te praten... Krijg je de vraag waarom je nog niet getrouwd bentJ

In de stromende regen weer terug naar huis, gelukkig kwam Martijn ons ophalen met de auto, zodat we niet helemaal als verzopen katjes terug kwamen...

Ik kan nog wel veel meer dingen vertellen, maar als het goed is komen er nog meer verhalen.

Heerlijk om in m'n eigen cottage te zitten. Ik heb een tafel waar ik aan kan lesgeven, ondertussen is er een boekenkast in elkaar getimmerd, zodat ik iets meer ruimte heb voor m'n wereldschoolspullen en zo raken we langzamerhand meer gesetteld! Ook geef ik nu meer les, van 8-12 in de morgen, en dan op dinsdag en donderdagmiddag Neelke nog van half 2 tot half 4.
Daarnaast komt ook Thomas een ochtend in de week, en ga ik hem waarschijnlijk ook nog een middag taal geven (dit doet Anneke nu elke middag met hem).  Leuk om zo ook lekker bezig te zijn!

Groetjes, mwende makora! (het ga je goed)

Rianne

enerverende week

Hoi allemaal,

Even snel een korte update, de rest komt z.s.m. maar ik heb al zo lang niets van me laten horen!

Dinsdag is mijn moeder geopereerd, zoals jullie misschien weten. Wat een dankbaarheid om dan te horen dat alles goed is gegaan! Het maakt de afstand echt wat minder groot om te weten dat God bij jullie en ons Dezelfde God is!
Woensdagmiddag heb ik de sleutel van m'n huisje gekregen. Het was een verschrikkelijke stofbende, dus alles eerst goed gecleand. Verhuizen lukte woensdag dan ook niet meer, dus heb ik gisteren alles verhuisd. Aron en Neelke hadden het geweldig naar hun zin, want nu konden ze twee dagen helpen;)
En ik hoor net dat de container om een uur of 12 is gearriveerd, dus dat is ook geweldig! Lang naar uitgezien! Ga zo even kijken bij Tjerk en Marieke of ik nog wat kan gaan doen daar.

Foto's volgen z.s.m, dan moet ik wel buiten zitten, omdat dan m'n internet beter is voor het uploaden van de fotos!

Groetjs!

huisje en nkatha bay

Hoi allemaal!

Laat ik maar weer eens wat van me laten horen. Wat zal ik vandaag allemaal vertellen? Er is weer zoveel gebeurd!!

Apart om te bedenken dat ik hier nu al weer bijna vier weken lesgeef. Het is trouwens nog steeds erg leuk! Zoals jullie misschien zullen weten zit ik nog steeds in mijn tijdelijke huis, maar daar zit verandering in te komen. Ben vandaag wezen kijken in de cottage, en ik zie het wel zitten om daar te gaan wonen. Het is niet groot, maar wel erg knus en je kan er ook wel meer neerzetten dan een bed en een stoel, dus het valt mee;)

Ze zijn er al hard aan het werk, dus ik ben benieuwd wanneer het klaar is. Vandaag waren ze met een hele ploeg, en dan schiet het echt best op. Van binnen is het nog wel een rotzooitje, maar daar moet je maar even doorheen kijken...

Het enige probleem is dan wel dat ik nu door de tuin van de buren moet om bij m'n huisje te komen. Daar gaat wel verandering in komen, want ze willen aan de voorkant een opening maken in de muur (het is helemaal ommuurd, veilig idee;) ) Krijg er zin in om daar een echt eigen plekje te maken!

Afgelopen weekend ben ik bij het meer geweest met twee Amerikaanse studenten (Stevie en July) en twee Ierse studenten (Jenny en Claire) en Carol. Een hele happening, want we gingen met het openbaar vervoer. De eerste de beste taxi was een minibusje naar Mzuzu. Nu snap ik dat die busjes de helft zo goedkoop zijn als taxi's... Ze stoppen vijftig keer om weer iemand op te pikken die ook nog eens er in gepropt wordt (er is volgens mij geen limiet, dan dat de deur er uit knalt of het busje door z'n assen zakt). Maar we kwamen er wel..we hadden de tijdJ Daarna een taxi naar Nkathabay, maar die had ook allerlei problemen onderweg. Bij elke roadblock een heel verhaal voor dat we weer verder konden ...

Maar het was wel heerlijk om er even tussen uit te zijn. Super toeristisch plekje, waar ongeveer alle Europeanen uit Malawi komen, dus heb meer blanken gezien dan m'n hele tijd hier in Malawi. Ik kwam zelfs twee Nederlandse meiden tegen, en later nog een Nederlandse. Ook wel wat Malawianen, maar voor de meeste Malawianen is het te duur. Lekker relaxen aan het water, een boattrip, met cliffjumping en snorkelen inbegrepen ( bij het eerste was ik cameravrouw, veilig in de bootJ ) enz. Lekker gegeten, en veel Engels gepraat;)

Als je dan terug komt, is het echt een wereld van verschil... Hier komen mensen aan je deur om iets te verkopen ('s ochtends om half 7) of om geld vragen. Dan merk je weer  hoe arm de mensen hier zijn.

Vanavond ga ik weer naar de bijbelstudie, dat is echt super fijn. Vorige week hebben we dat bij kaarslicht gedaan, hopelijk is er nu wel stroom. Vandaag begint de lijdenstijd, een tijd om stil te staan bij wat Jezus deed. Hij werd arm voor ons! Omdat hier te delen en ook te mogen zien dat mensen dat hier ook geloven, is geweldig! Dan zie je dat zending verbindt!

Zie trouwens ook de foto's, dan heb je een beetje beeld bij m'n verhaal!

Groetjes!

Volgende pagina »