In de aanloop naar pasen

Hoi allemaal,

Zo das al weer een weekje geleden. Dus tijd voor een nieuw verhaaltje. Zit hier maar binnen te typen, want buiten is het gewoon fris! Ja, dat kan ook in Malawi:) Elke ochtend word ik wakker met het geluid van keiharde regen op m'n dak, al gaat dat meestal in de loop van de morgen wel over. Maar dat betekent dat het hier niet echt is om te zeggen: lekker warm. Echt Hollands weer....

Zo, het lesgeven zit er eventjes op.Vanaf donderdag heb ik vrij, en ook volgende week heb ik vrij. Eerst is het natuurlijk paasweekend, en daarna even een weekje vrij. Wel heel erg lekker, ik ben er ook wel even aan toe geloof ik. Eindelijk weer eens uitslapen (nu maar hopen dat dat ook nog gaat lukken:)

Het gaat hier allemaal heerlijk zijn gangetje. Heb net een super druk weekend achter de rug (ook wel heel gezellig hoor). Zaterdagochtend vroeg ging de jeugdgroep van de kerk om de kerk heen alles cleanen. Dus gras slashen, vegen en al het onkruid tussen de stenen vandaan halen. Dit is gewoon een bijdrage van de jeugd aan de kerk. Hoeft de koster het niet te doen (goed plan, kunnen ze ook wel in Bles invoeren) Dat begon dus om 7 uur (!) ‘smorgens! Nu ja..ik was er ietsje later...t was tenslotte zaterdag... Dus heb me maar niet gewaagd aan het grashakken, maar heb gezellig met allemaal meiden het onkruid tussen de stenen vandaan gepeuterd. Uiteindelijk zijn we de hele ochtend bezig geweest, ach, zo houd je de jeugd van de straat ;) 's avonds kwamen er wat mensen hier eten, dus dat was ook wel heel gezellig. Wat dat betreft is het hier wel een sociaal leven. Iedereen is hier niet zo druk met van alles en nog wat als in Nederland, dus kom je veel vaker bij elkaar. Wat ook opvalt hier is dat iedereen gewoon tijd voor elkaar heeft. Als je ergens even aanklopt om iets te vragen of te brengen sta je gerust even een half uur te kletsen, zonder dat iemand op de tijd let. Ook op straat word je door iedereen aangesproken om even te weten hoe het gaat. Ons kent ons zeg maar.. het gaat er allemaal heel gemoedelijk aan toe.

Zondagmorgen een hele mooie dienst. Palmpasen. Jezus komt Jeruzalem binnen, niet zomaar stiekem, maar met groot gejuich. Hij kwam niet met pracht en praal of met macht, maar nederig. Een ezel was geen teken van macht. Toch wil Jezus zelfs het kleinste hier op aarde gebruiken voor Zijn plan! Daarna bijbelstudie met de jeugdgroep, en 's middags een bridal shower. Een week voor er een stel gaat trouwen is dat op zondagmiddag. Met veel vertoon wordt eerst de bruid en daarna de bruidegom gehaald en welkom gegeten (een shower van briefjes geld) daarna een hele ceremonie van allerlei relatives die toespraken houden om het stel advies te geven over het huwelijk. Daarbij natuurlijk veel dans en muziek (voor mijn gevoel veel te hard maar dat hoort hier er blijkbaar bij). Wel een ervaring om mee te maken. Was uitgenodigd door Jean (een van degenen die ook in het koor zit en ik ook altijd op de jeugdgroep zit). Was dus wel gezellig.

Deze week is de holy week. Elke dag zijn er afternoonprayers in elke wijkgemeente (zingen/bidden/bijbellezen/kort er over praten) maar wel in tumbuka. Ook rond pasen is er een heel programma met diensten, prayers en ook gaat de jeugd volgens mij evangeliseren op de markt. Hoe het precies zit weet ik niet, maar daar ga ik nog proberen achter te komen. Ook is er zondagmorgen om 4 uur(!) een soort ronde door het dorp met allemaal zingen, en is er op zondagmorgen communion. Het lijkt me wel heel bijzonder om alles mee te maken rond pasen. Er zijn ook veel mensen die deze weken op vakantie gaan (alle scholen hebben drie weken vrij) maar ik heb besloten om hier pasen mee te vieren. Lijkt me gewoon heel mooi om ook op deze manier verbonden te zijn met de christelijke gemeente, wetend dat er in Nederland ook dit feest wordt gevierd. Het is het hoogtepunt, Jezus kwam om zijn leven te geven, en Hij leeft! Wat een wonder om dat te vieren met christenen over de hele wereld!

Bedankt trouwens voor alle reacties hier op m'n weblog, maar ook op mijn mail! Super leuk om te zien hoe jullie meeleven! Ik ga m'n best doen om volgende week wat mails te beantwoorden, dus nog even geduld!

Goede paasdagen!

Liefs

jeugdgroep

Hoi allemaal,

Ik geloof dat ik maar wat vaker wat kortere verhaaltjes moet schrijven, dan kunnen jullie vaker genieten:) Als jullie dat tenminste nog doen van mijn verhalen.

Afgelopen zondagmorgen heb ik onverwacht meegedaan met de jeugdgroep van de kerk!Echt super leuk. Ik kwam uit de dienst, en ik stond ff te kletsen. Was er ineens een hele groep jongeren aan het dansen en zingen in een kring, even verder op. Ik vroeg me dus af wat het was, en dat vroeg ik aan deegene met wie ik stond te kletsen. Die zei dat het de soort jv was... Dus ik vroeg ik of ik ook zomaar mocht komen. NatuurlijK!:) Dus ik erheen, meegezongen en gedanst (voor zo goed en kwaad het kon) en daarna was er een soort spel, met teksten in de bijbel opzoeken. Wie dat het snelst kon, mocht in het midden komen. Daar hoorde ik ook bij;) Dus stonden we met z'n vieren in het midden, moesten we ineens een choir vormen. Hebben we maar een soort engels liedje gezongen, een van die andere gasten had dat idee. Die liep vooral gek te doen, dus het was wel grappig. Daarna mochten we naar binnen. Daar gingen een jongen een hele inleiding houden, over een ‘oud' en ‘nieuw' leven naar aanleiding van joh. 11, opwekking van Lazarus. Was wel heel goed, kon er meer van volgen dan soms in de kerk Was ook wle echt heel diepzinnig, een mooie bijbelstudie! Ook veel bidden, zingen enz. Echt wel heel leuk. We kregen nog super zoete thee en een droog bolletje, daarna was het soort ‘ontspanning'. Een of andere gast ging een soort show doen, maar het had wel een heel serieuze inhoud. Hij ging vragen wie van de ‘reborn people' naar voren wilde komen, en die moest vertellen hoe het is om voor de Heere Jezus te leven. Was wel heel mooi,twee soort getuigenissen. Ook mocht iedereen nog vragen stellen daarover. Daarna werden alle ‘visitors' welkom gegeten, gelukkig was ik niet de enige nieuwe. Voorin gaan staan, moet je je voorstellen, en dan gaan ze voor je bidden, en daarna kwam iedereen een hand geven. Daarna nog mee zingen en lekker bewegen. Ik begin het al aardig te leren.

Erg leuk om zo ook de jongeren van de kerk te ontmoeten. Daarna ontmoette ik hen ook weer op het choirfestival, die middag. Ze komen ook wel eens bij elkaar om klusjes te doen om geld te verzamelen, dus ik kan zaterdagochtend om 7 uur ook nog even aan de slag.

Deze week is trouwens de vakantie van alle scholen begonnen. Dit betekent dat Thomas ook vakantie heeft. Hij vind het alleen zo leuk om naar de Nederlandse school te gaan, dat hij nu elke morgen meedoet. Dat is ook wel erg gezellig voor Aron en Neelke.

Daarnaast gaan hier de ontwikkelingen gestaag door. Tot nu toe moest ik door de tuin van de buren om bij mijn huis te komen. Voor mijn huis in namelijk een muur, zodat ik wel heel veilig ben, maar waar ik niet zo maar door kan. Dus hebben we aan de 'burgemeester' gevraagd of het goed is dat er een deur in die muur komt. Dat is dus nu gebeurd, het is nu aan het drogen, en dan kunnen we hem als het goed is vanaf morgen gebruiken. Ook voor de kinderen is het dan wel handiger, omdat ze dan rechtstreeks naar mij kunnen komen. Zal snel weer foto's op de site zetten.

Groetjs!

wat meer gesetteld

Hoi allemaal

Dat is alweer een poosje geleden! Bij gebrek aan beter zit ik hier bij kaarslicht het een en ander voor te bereiden voor morgen, een nieuwe schooldagJ De stroom is namelijk net uitgevallen. Toch valt het mee wat je dan nog kan doen. Eten koken op campinggas, en een verhaal typen op een opgeladen accu is ook nog wel te doenJ
Wat is het lastig om te bedenken wat ik op m'n weblog zal zetten! Heb al weer zoveel meegemaakt, en het is onmogelijk om alles te vertellen!
Wat heel leuk was, en waar ik ook wel wat foto's van op de site zal zetten, was het choirfestival, afgelopen zondag twee weken geleden....

Uit de kerk sprak ik een jongen hier uit Ekwendeni. Had hem al vaker gesproken, en hij is helemaal gek van muziek. Die middag zou er een choirfestival zijn in een gebouw naast de kerk. Of ik zin had om mee te gaanJ Tuurlijk, dus zo gezegd zo gedaan. Het begon om 2 uur, maar om 3 uur kwamen we daar en er was nog niet heel veel leven te bespeuren. Na een half uurtje kwamen er wat meer mensen (vooral koorleden) binnen. Ze hebben hier ik weet niet hoeveel koren. Er waren er eerst 3, maar een beetje te laat kwamen er nog twee koren. Daar begon het feest dan! Een van de koren begon, en als je het koor wilde supporten, mocht je voorin geld komen droppen. Als een koor genoeg geld binnenkreeg, mochten ze nog een keer. Hoe het nu precies zat, weet ik niet. Het was in ieder geval de bedoeling om geld op te halen voor de theologische college (dit is hun manier om geld op te halen, in plaats van wcpapier verkopen aan de deur) Nu snap ik dat de koren in de kerk nog gematigd zingen, hier gingen ze wat meer op hun eigen manier te werk.. Echt afrikaans staat er niemand van het koor stil! Ik moest erg lachen toen er ook dames van een jaar of 60 begonnen te zingen. Het was ongeveer het meest beweeglijke koor.. J Ik zie het al voor me in Nederland. Ik probeerde dat ook uit te leggen aan Surman (de jongen die me mee had getroond). Oh, jullie zingen als katholieke koren, heel statigJ Nou ja...verschil moet er wezen. Bijzonder om toch ondanks de verschillende culturen met elkaar de lof van God te zingen!

Aan het eind deed ook echt heel de zaal mee, dus ik kreeg nog even les hoe ik mee moest swingenJ Ach..alles went. Je komt er niet onderuit door te zeggen dat je als hollandse zo stijf als een hark bent.... Alle mannen in pak die voorin aan het dansen zijn, tis heel bijzonder, maar wel erg leuk!

Afgelopen zaterdag vroeg Anneke of ik zin had om mee te gaan naar een vrouw die ze had ontmoet aan de deur, en die al een paar keer gevraagd had of ze in haar huis wou komen. Nou daar gingen we dan, Anneke met Ruth, Marieke met Neelke en Boaz en ik . Kon ik gelijk mijn eerste tumbukazinnetjes proberen, de vrouw kende namelijk alleen maar tumbuka. Een half uur lopen of zo, en we waren er eindelijk. Onderweg krijg je dan wel veel bekijks, zeker als je wat meer in de village komt. Muzungu, muzungu! Kinderen vinden het dan wel leuk als je groet in het tumbuka, helemaal verbaasdJ

Uiteindelijk waren we er, en mochten we in haar huisje komen. Vier kinderen heeft ze, en ze woont in een huisje dat nog kleiner is dan mijn cottage. Netjes werd de mat uitgespreid, en mochten we gaan zitten. Alle kinderen uit de buurt kwamen ook een kijkje nemen, dus we werden steeds meer in een hoekje gedrukt. Daar zaten we dan... met rondom ons heen ongeveer 50 kinderen in een hokje van 3 bij 3 (schat ik ). Het is dan niet zo belangrijk dat je niet veel de taal verstaat, dat je er bent is al heel bijzonder...Later kwamen haar man en nog wat mannen binnen. Daar zijn de stoelen voor, vrouwen en kinderen zitten op de grond. Grappig om toch een beetje te proberen tumbuka te praten... Krijg je de vraag waarom je nog niet getrouwd bentJ

In de stromende regen weer terug naar huis, gelukkig kwam Martijn ons ophalen met de auto, zodat we niet helemaal als verzopen katjes terug kwamen...

Ik kan nog wel veel meer dingen vertellen, maar als het goed is komen er nog meer verhalen.

Heerlijk om in m'n eigen cottage te zitten. Ik heb een tafel waar ik aan kan lesgeven, ondertussen is er een boekenkast in elkaar getimmerd, zodat ik iets meer ruimte heb voor m'n wereldschoolspullen en zo raken we langzamerhand meer gesetteld! Ook geef ik nu meer les, van 8-12 in de morgen, en dan op dinsdag en donderdagmiddag Neelke nog van half 2 tot half 4.
Daarnaast komt ook Thomas een ochtend in de week, en ga ik hem waarschijnlijk ook nog een middag taal geven (dit doet Anneke nu elke middag met hem). Leuk om zo ook lekker bezig te zijn!

Groetjes, mwende makora! (het ga je goed)

Rianne

enerverende week

Hoi allemaal,

Even snel een korte update, de rest komt z.s.m. maar ik heb al zo lang niets van me laten horen!

Dinsdag is mijn moeder geopereerd, zoals jullie misschien weten. Wat een dankbaarheid om dan te horen dat alles goed is gegaan! Het maakt de afstand echt wat minder groot om te weten dat God bij jullie en ons Dezelfde God is!
Woensdagmiddag heb ik de sleutel van m'n huisje gekregen. Het was een verschrikkelijke stofbende, dus alles eerst goed gecleand. Verhuizen lukte woensdag dan ook niet meer, dus heb ik gisteren alles verhuisd. Aron en Neelke hadden het geweldig naar hun zin, want nu konden ze twee dagen helpen;)
En ik hoor net dat de container om een uur of 12 is gearriveerd, dus dat is ook geweldig! Lang naar uitgezien!Ga zo even kijken bij Tjerk en Marieke of ik nog wat kan gaan doen daar.

Foto's volgen z.s.m, dan moet ik wel buiten zitten, omdat dan m'n internet beter is voor het uploaden van de fotos!

Groetjs!

huisje en nkatha bay

Hoi allemaal!

Laat ik maar weer eens wat van me laten horen. Wat zal ik vandaag allemaal vertellen? Er is weer zoveel gebeurd!!

Apart om te bedenken dat ik hier nu al weer bijna vier weken lesgeef. Het is trouwens nog steeds erg leuk! Zoals jullie misschien zullen weten zit ik nog steeds in mijn tijdelijke huis, maar daar zit verandering in te komen. Ben vandaag wezen kijken in de cottage, en ik zie het wel zitten om daar te gaan wonen. Het is niet groot, maar wel erg knus en je kan er ook wel meer neerzetten dan een bed en een stoel, dus het valt mee;)

Ze zijn er al hard aan het werk, dus ik ben benieuwd wanneer het klaar is. Vandaag waren ze met een hele ploeg, en dan schiet het echt best op. Van binnen is het nog wel een rotzooitje, maar daar moet je maar even doorheen kijken...

Het enige probleem is dan wel dat ik nu door de tuin van de buren moet om bij m'n huisje te komen. Daar gaat wel verandering in komen, want ze willen aan de voorkant een opening maken in de muur (het is helemaal ommuurd, veilig idee;) ) Krijg er zin in om daar een echt eigen plekje te maken!

Afgelopen weekend ben ik bij het meer geweest met twee Amerikaanse studenten (Stevie en July) en twee Ierse studenten (Jenny en Claire) en Carol. Een hele happening, want we gingen met het openbaar vervoer. De eerste de beste taxi was een minibusje naar Mzuzu. Nu snap ik dat die busjes de helft zo goedkoop zijn als taxi's... Ze stoppen vijftig keer om weer iemand op te pikken die ook nog eens er in gepropt wordt (er is volgens mij geen limiet, dan dat de deur er uit knalt of het busje door z'n assen zakt). Maar we kwamen er wel..we hadden de tijdJ Daarna een taxi naar Nkathabay, maar die had ook allerlei problemen onderweg. Bij elke roadblock een heel verhaal voor dat we weer verder konden ...

Maar het was wel heerlijk om er even tussen uit te zijn. Super toeristisch plekje, waar ongeveer alle Europeanen uit Malawi komen, dus heb meer blanken gezien dan m'n hele tijd hier in Malawi. Ik kwam zelfs twee Nederlandse meiden tegen, en later nog een Nederlandse. Ook wel wat Malawianen, maar voor de meeste Malawianen is het te duur. Lekker relaxen aan het water, een boattrip, met cliffjumping en snorkelen inbegrepen ( bij het eerste was ik cameravrouw, veilig in de bootJ ) enz. Lekker gegeten, en veel Engels gepraat;)

Als je dan terug komt, is het echt een wereld van verschil... Hier komen mensen aan je deur om iets te verkopen ('s ochtends om half 7) of om geld vragen. Dan merk je weer hoe arm de mensen hier zijn.

Vanavond ga ik weer naar de bijbelstudie, dat is echt super fijn. Vorige week hebben we dat bij kaarslicht gedaan, hopelijk is er nu wel stroom. Vandaag begint de lijdenstijd, een tijd om stil te staan bij wat Jezus deed. Hij werd arm voor ons! Omdat hier te delen en ook te mogen zien dat mensen dat hier ook geloven, is geweldig! Dan zie je dat zending verbindt!

Zie trouwens ook de foto's, dan heb je een beetje beeld bij m'n verhaal!

Groetjes!

je weet nooit waar je beland..

Hoi allemaal,

vandaag even niet zo'n heel lang verhaal, maar wel heel leuk om te vertellen.

Je weet nooit waar je beland. Afgelopen zaterdag was mijn enige plan om 's morgens om 8 uur naar een soort ceremonie te gaan, om de pastor eten te brengen, en daarna naar Mzuzu te gaan. Uiteindelijk ben ik heel de zaterdag op stap geweest...

's morgens om acht uur moesten we met de wijk verzamelen bij mijn buurvrouw, Helen Scott. Van te voren was er al een lijst rondgegaan waarop je kon invullen wat je wilde geven. Dit moest je ook van te voren al brengen. Elke maand gaat er een van de wijken naar de pastor om hem allerlei etenswaren te brengen. Dit is een soort aanvulling op zijn salaris. Nu waren wij aan de beurt. Een heel officieel gebeuren, (uit respect dragen dan ook alle vrouwen een chitensie) en daar gingen we dan. Met alle tassen, treden vol eieren enz. enz. Al zingend richting de pastor. Daar aangekomen werd alles overhandigd, en volgde er nog een hele meeting, met zingen, bidden, speeches enz en ook een ontbijt met brood, thee, mais enswobwa (ik geloof dat het zo heet, soort drank). Wel heel erg leuk en mooi om mee te maken!

Om een uur of half 10 was het wel weer goed, en gingen we weer weg Met de taxi naar Mzuzu, is heel goed te doen. Wel een beetje warm opgepropt in de taxi, maar goed... Daar lekker rondgezeuld met alle boodschappen, en kwamen we in de supermarkt een vrouw tegen die Carol kende. Die vroeg ons voor een kop thee. Zo gezegd zo gedaan. Zij is geen malawiaanse, maar haar man wel. 'Ik zal even wat snacks voor jullie maken'. Dat werd dus een complete lunch met pompoen, omelet en zoete aardappels... Haar man was trouwens wel eens in Nederland geweest:) grappig.

we waren om kwart voor 3 eindelijk thuis, en om kwart voor vier moesten we al weer weg. We waren uitgenodigd bij de tuinman van de familie Quinn, die in de village woont. Hij heeft een farm, met wat mais, varkens, en ook bijen.

Kwamen we daar, had hij gelijk de hele familie maar opgetrommeld. We werde welheel hartelijk ontvangen, super! Heel arm wel, maar ook goed om dat eens van dichtbij te zien. Na een uur wachten, mochten we even de farm zien. Daarna was het plan om naar de bijen te gaan. Dus alle pakken bij elkaar geraapt om je in te hullen, maar ik heb me er maar niet aan gewaagd. Dat duurde ook weer meer dan een uur, maar het was wel erg grappig. Ondertussen was het al bijna donker. Door de bush gestruind, overal kledder nat en glad, maar we hebben het onverleefd. Gelukkig hadden we wat zaklampen bij ons. Matt en Carol mochten helpen om de honing op te halen (zij hadden pakken), wij bleven op veilige afstand. Door rook te ontwikkelen raken de bijen even buiten westen, en kun je de honing pakken. Voordat dat goed gebeurd is, ben je wel een poosje bezig. De halve familie en buren ging mee om te helpen, maar dat was wel gezellig. Een big survival, dat wel.

We zijn weer veilig teruggekomen, en daar was ondertussen nsima gekookt... eerste keer .Dat eet je met je handen, dus dat moet je wel even leren:) Maar het ging goed, en het is erg lekker.

Al met al een heel gezellig maar vermoeiend dagje....
Dat is met veel dingen zo.Je kunt plannen, maar het gaat vaak anders.

Nou ja.. ik vermaak me tot nu toe dus wel:)
Groetjes uit een zonnig plakkerig Malawi..!!

Rianne

eerste lesweekje

Hoi allemaal!

Wilde ik m'n verhaal op internet zetten, was ik alles weer in een keer kwijt... Dus nu een nieuwe poging;)

Dat ik hier nu al weer ruim tweeënhalve week ben is echt raar. Het lijkt aan de ene kant heel ver weg dat ik in het vliegtuig zat en dat ik uitgezwaaid werd, en aan de ander kant weer heel kort geleden. Het is hier zo totaal anders dan in Nederland! Maar toch wen je er ook weer snel aan....

Terwijl ik nu mijn verhaal zit te typen is Ritah aan het werk. Zij werkt in een dag m'n hele huis door en doet mijn was met de hand (!) Het is wel erg lekker, omdat zij precies weet hoe dat moet, en ik dus niet hoef te tobben. Ook help je dan gelijk iemand weer aan een baan. Banen liggen hier namelijk niet voor het oprapen, dus elke kans op werk betekent een bron van inkomsten voor meestal een grote familie. Zo is een nightwatch (nachtwaker) voor je huis hier ook heel normaal. Dus er blijft dan iemand heel de nacht op voor jou, (of hij valt in slaapJ ) .

Zelf ben ik ook aan het werk begonnen. Vorige week maandag was de eerste ‘schooldag'. Neelke en Aron hadden er erg veel zin in! Het gaf hen natuurlijk ook gelijk wat meer structuur en een ‘doel' op een dag. We doen nu nog maar een paar uur les, van half 9 tot half 12, omdat ik alleen nog maar de materialen van rekenen en taal heb. De rest zit nog in de container. Ik had van te voren een soort dagritmekaarten gemaakt, zodat daar ook een zekere structuur in zit. Om maandag morgen kwamen Neelke en Aron dus naar m'n huis om bij mij les te krijgen. We doen het voorlopig in mijn huis, omdat ik genoeg ruimte heb en het nog al een in en uitloop van mensen is in de huis van de Vissers. Daarnaast staat daar ook nog niet zo veel meubilair. Hier is het lekker rustig.

Daar zaten we dan op de bank ‘in de kring'. Lekker gezongen en bidden. Daarna het bijbelverhaal. Dit mocht ik zelf weten, dus ben ik begonnen met Abraham, dat vond ik wel toepasselijkJ Mooi om door te geven hoe Abram op God vertrouwde, en dat hij gewoon ging. Ook de belofte van een zoon werd wel op de proef gesteld, maar toch bleef hij God vertrouwen op Zijn Woord! Wat God zegt gebeurt echt!

Daarna hebben we het vak rekenen op het programma staan. Van te voren kijk ik altijd even wie er zelfstandig werkt en wie er samen met mij de les doet. Om de beurt krijgen Neelke en Aron dus aandacht en moeten ze zelf werken. Dit gaat tot nu toe heel goed.

Daarna hebben we lekker even pauze, eten en drinken en lees ik voor.

Om een uur of half 11 beginnen we dan met taal en lezen. Dit is voor Neelke niet zo moeilijk, omdat ze een goede methode heeft. Bij Aron is dat nu nog een beetje improviseren, omdat op een of andere manier niet alle taalmaterialen in de koffers zaten. Gelukkig heb ik nog wel het een en ander van de school in Bles. Daarnaast heb ik wat taalwerkbladen gemaakt, die ik nu kan gebruiken. Dan is het zo half 12 en is de school al weer uit.

Dan zou je kunnen zeggen dat ik genoeg tijd heb om me te vervelen. Dat is tot nu toe nog geen moment voor gekomen! Vaak denk ik aan het eind van de dag: waar ben ik nu zo moe van? Maar alles kost hier gewoon meer energie door het klimaat. Ook ben je heel de dag bezig om te improviseren, zeker in het begin.

Zo wilde ik een keer op een middag wat uitprinten (werkbladen voor Aron). Die moet ik eerst voor m'n huis downloaden met zeer sloom internet, daarna op een usb zetten enz. Dat had ik dus gedaan, en ik had gehoord dat je vlakbij (achter de kerk) kon printen in een winkeltje. Ik daar heen, maar helaas; dat was niet zo makkelijk. De printer was daar kapot. Ik heb ondertussen wel geleerd om even aan te houden en me niet zo maar af te laten schepen, dus vroeg ik waar het dan wel kan. Daar moest hij heel lang over nadenken, en het aan iemand anders vragen. Uiteindelijk probeerde een ander meisje me uit te leggen waar ik heen kon lopen. Dat was nogal wat gevraagd, omdat het in een stuk was waar ik nog nooit geweest was. Nu ja, na een kwartier uitleg dacht ik wel dat het ging lukken. Ik was nog niet op weg, of er komt een of andere student aanrennen die wel even met me mee zou lopen. Dat was maar goed, anders had ik het nog wel 10 keer kunnen vragen. Na dat we er eindelijk waren en daar alle begroetingsrituelen hadden gehad, mocht ik zelf achter een computer alles uitprinten. Dat was volgens mij heel bijzonder, omdat alle anderen die er zaten wachtten tot iets was uitgeprint. Hehe, eindelijk kon ik dus printen. Al die tijd bleef die student op me wachten en hij liep ook weer met me mee. Nou ja, wel aardig. Ze willen je op straat altijd wel helpen, dus verdwalen is er hier niet zo snel bij. Dat is wel heel fijn. Al met al was ik wel een halve middag bezig voor ik twaalf blaadjes had geprint. Zo gaat het hier ongeveer met alles.

Ook boodschappen doen kost hier heel veel tijd. Voor drie verschillende producten heb je ook drie verschillende kraampjes en winkels nodig. Aangezien je alles ook lopend moet doen, ben je daar lang mee bezig. Voor normale groenten en fruit moet ik bovendien naar Mzuzu (half uur rijden met de auto), dus dan ben je ook zo een middag weg.

Als je dat ziet, dan denk je: was hier maar een normale c1000 waar je even in een half uurtje al je boodschappen doet... Maar dat hoort er allemaal bij.;) Alles hier kost veel meer tijd dan in Nederland!

Voor de rest heb doe ik nog meer leuke dingen. De laatste vier dagen heb ik niet zelf gekookt, omdat ik elke keer uitgenodigd wordt om ergens te eten. Wel erg gezellig en goed voor je engels.:)

Zo, jullie hebben weer een beetje inzicht in mijn leven hier. Leuk om ook bericht te krijgen uit Nederland. Vandaag weer twee kaarten gekregen voor mijn verjaardagJ

Doeidoei

Tiwonenenge (tot ziens)!

Rianne

Weekje in Malawi

Monire!
Muli wuli?
Nili makora kwali imwe!

(Hallo! hoe gaat het? Met mij gaat het goed als het met jou ook goed gaat).

Eindelijk horen jullie iets van mij via deze site! Ik heb namelijk eindelijk internet! Na even m'n mail gelezen te hebben heb ik het idee dat Nederland ook nog bestaat:)
Om internet te hebben moet ik wel buiten gaan zitten, maar het is prachtig weer, dus ik zit heerlijk in het zonnetje!
Waar zal ik eens beginnen met mijn verhalen?
Echt onwerkelijk om te bedenken dat het nog maar een week geleden is dat ik in de auto zat onderweg naar Ekwendeni! Het lijkt veel langer geleden!
Na een warm afscheid op Schiphol van vrienden en familie gingen we bepakt en bezakt door de douane. Niets aan de hand, behalve dat we vreselijk veel handbagage bij ons hadden. Autostoeltjes, een kindewagen,volgepakte rugtassen, een gitaar... Maar we waren op tijd in het vliegtuig, mét al onze spullen. Kenya Airways weet alleen niet waar autostoeltjes voor zijn:) Ze dachten ze even in het ruim te stoppen, terwijl ze bedoeld waren voor in het vliegtuig.

Goede vlucht gehad, alleen is het verschrikkelijk niet te kunnen slapen in een vliegtuig. Fijn om avondeten te krijgen, want daar hadden we nog geen tijd voor gehad... Daarna lichten uit en proberen te slapen. Helaas gingen om half 3(!) 's nachts de lichten weer aan, ding dong, your breakfast is ready! Het was in Kenya al half 5, en we zouden om half 7 plaatselijke tijd landen... Nou ja... als je niet kunt slapen in het lekker als de vlucht ineens twee uur korter duurt...

Na een korte overstap in de hitte van Nairobi, het vliegtuig in. Na anderhalf uur, eindelijk in Malawi! Wat fijn dat dan ook nog al je koffers ineens op de band liggen. En na de douane staat daar ineens Martijn! Heerlijk om een bekend gezicht te zien! Daarna inpakken en wegwezen! Impressie Malawi! Drukte langs de weg, vooral veel mensen lopend, allerlei dingen bij zich, en alles heel groen! Prachtig land. Onze gids Martijn vertelt dan ook het een en ander. Leuk om te horen.

Warm welkom in Malawi, bij Martijn en Anneke thuis! Alle bagage naar het guesthouse, waar we de komende dagen zullen blijven.

Zaterdag heerlijk acclimatiseren, het is vooral: warm! In de komende dagen komen we er ook achter dat uit koffers leven niet meevalt.. Je bent alles kwijt, en je vergeet elk moment wat je ook weer van plan was om te doen. nu ja...dat hoort er bij! Koken mogen we zelf, in een heerlijk schone keuken... Ook wel leuk hoe je van een minimaal aantal ingrediënten toch een heerlijke maaltijd kunt maken;) Je wordt hier wel creatief, dat moet ik zeggen.

Zondagochtend de eerste afrikaanse dienst. Als je dan liederen hoort als: 'Lord I lift Your Name on high, of 'Open the eyes of my heart Lord', dan voel je wel verbondenheid. Ook de geloofsbelijdenis enhet 'onze vader' dat je met elkaar opzegt is wel heel mooi om te horen! Van de preek kreeg ik niet veel mee. Malawiaans engels is aan het begin moeilijk te verstaan..daar wennen we nog wel aan! Omdat we nieuw waren in de gemeente, moesten we naar voren komen om te worden voorgesteld... Tjerk ging even een Tumbuka verhaal afsteken, wat wel goed in de smaak viel bij de mensen. 'In deze kerk mag je lachen', zei Aron:)

Na de kerk koffie met gebak bij Martijn en Anneke, Marije en Aron zijn allebei jarig vandaag. 's middags lekker gewandeld, en 's avonds vroeg naar bed!

Maandag vooral opgepast op de kids, omdat Tjerk en Marieke allerlei mensen moesten gaan begroeten . We horen ook dat we waarschijnlijk woensdag kunnen verhuizen.

Ik kan voorlopig nog niet in m'n kleine rondaveltje, omdat dat nog moet opgeknapt worden. Dus mag ik in een huis dat al volledig ingericht is en dat van Nederlandse mensen is geweest. Tjerk en Mariekes huis zal dan ook waarschijnlijk 'klaar' zijn.

Woensdag dus mijn koffers naar het andere huis gebracht en het een en ander ingericht. Sinds woensdag dus niet meer in het guesthouse, maar hier in een huis naast het rondaveltje. Heerlijk groot huis..k verdwaal er bijna in:)

Ik kan nog niet koken, straks wordt als het goed is iets van een kookstel gebracht. Alles bij elkaar nog wel inproviseren met alleen witbrooden suiker , maar daar komt vandaag hopelijk verandering in. Alles duurt hier wat langer dan we in Nederland gewend zijn.

Vanochtend heb ik ook geregeld dat er iemand mijn was en mijn huis schoonmaakt.. dus langzaam maar zeker komt alles op zijn pootjes terecht. Geduld is zulk een schone zaak:)

Heerlijk om wakker te worden in een huisje waar je je eigen gang kan gaan! Bedankt voor alle kaarten voor m'n verjaardag, dat maakt veel goed! En dat ik nu internet heb is een extra cadeautje!

Strakt m'n verjaardag vieren met soort van gebak. Vanavond komt Leah (werkt in het guesthouse) op bezoek, hoop ik. Mensen zijn hier erg vriendelijk, al wordt er nu ik hier buiten zit wel aardig vaak 'hai mzungu' (blanke) geroepen... Daar moet ik maar tegen kunnen.

Ik heb nog honderdduizend dingen te vertellen, maar dat komt vast een andere keer! In ieder geval geval bedankt voor al jullie meeleven, kaarten, sms'jes enz..!

Tawonga chomene! (heel erg bedankt)

Liefs

Rianne